თემურ თათარაშვილი: „ძალიან მაღიზიანებს, როდესაც ქართველები ინგლისურად მღერიან“

გადაცემის სტუმარია პოპულარული ქართველი მომღერალი თემურ თათარაშვილი

 

ე.ბაბალაშვილი – თქვენი შემოქმედებითი გზა სხვადასხვა ანსამბლში იწყებოდა. როგორ მოხდა, რომ სიმღერა დაიწყეთ? რამდენადაც ვიცი, მუსიკალური განათლება მიღებული გაქვთ არა ვოკალის, არამედ ფორტეპიანოს განხრით.

თ. თათარაშვილი – ვოკალის პედაგოგი არასდროს მყოლია. მე დავამთავრე მუსიკალური შვიდწლედი ფორტეპიანოს განხრით, ისიც ძალით, რადგან დაკვრა არ მინდოდა.

ე.ბაბალაშვილი – არ გინდოდათ, თუ უბრალოდ გეზარებოდათ?

თ. თათარაშვილი – პიანინოზე მეცადინეობა არ მინდოდა, მაგრამ ბავშვობიდან (სადღაც 5-6 წლიდან) სხვადასხვა კოლექტივში ვმღეროდი. პირველი იყო საბავშვო კოლექტივი, რომელიც ზურა მჟავიას და ევგენი ჭავჭანიძის მიერ იყო შექმნილი. ამის შემდეგ დავიწყე სიმღერა. ჩემი პირველი სიმღერა სცენაზე რუსულ ენაზე შევასრულე. მერე ვიყავი ციცინო ციცქიშვილთან, შემდეგ კი იყო ანსამბლი „ნერგები“. დიდ სცენაზე პირველი ნაბიჯების გადადგმაში ზურა კობეშავიძე დამეხმარა, რომელმაც ამიყვანა ანსამბლ „თეატრონში“, რომელიც მაშინ მარჯანიშვილის თეატრთან იყო არსებული. როდესაც 17 წლის გავხდი, რობერტ ბარძიმაშვილმა „ვია 75“-ში მიმიწვია. იქ ორი წლის მანძილზე გამოვდიოდი. შემდეგ, მოულოდნელად  ალექსანდრე ბასილაიამ დამირეკა და მიმიწვია სარეპეტიციო ოთახში, რათა „ივერიაში“ ჩემს გადასვლაზე გვესაუბრა. ჩემთვის ეს უდიდესი ბედნიერება იყო. ამის შემდეგ უკვე იყო კონკურსი იურმალაში.

ე.ბაბალაშვილი – როგორ წარიმართა პირველი შეხვედრა ალექსანდრე ბასილაიასთან?

თ. თათარაშვილი – ჩვენ ვიჯექით და ვიცინოდით, რადგან მოხდა ისე, რომ იმ მომენტში, როდესაც მან დამირეკა, რაღაცაზე გაბრაზებული ვიყავი და დედაჩემს ვესაუბრებოდი. ამ დროს დარეკა ტელეფონმა და უცხო მამაკაცმა თავი გამაცნო როგორც ალექსანდრე ბასილაია. მაშინ ჩემთვის ეს იგივე იყო, თითქოს ღმერთმა დამირეკა. მე ვიფიქრე, რომ ვიღაცა მაშაყირებდა, ამიტომ უხეშად ვუპასუხე და ყურმილი დავკიდე. ტელეფონმა მეორედ დარეკა და ეს იყო უკვე ნუგზარ კვაშალი, რომელმაც მითხრა, რომ ჩემთან საუბარი მართლაც ალექსანდრე ბასიალაის სურდა. ჩემთვის ეს იყო შოკი. ნუგზარმა  მას ყურმილი გადასცა და ბასილაიამ სასაუბროდ ფილარმონიაში დამიბარა. აი ასე მოვხვდი მასთან და ამიყვანეს კოლექტივში.

ე.ბაბალაშვილი – რომელი იყო „ივერიაში“ შესრულებული პირველი სიმღერა?

თ. თათარაშვილი – აღარ მახსოვს. ჩვენ ხომ მიუზიკლებს ვდგამდით... მე ვიმღერე „ჩხიკვთა ქორწილშიც“, „არგონავტებშიც“... ძალიან ბევრი სიმღერა იყო. შემიძლია ვთქვა, რომ ეს ჩემი „ოქროს პერიოდი“ იყო.

ე.ბაბალაშვილი – აბა რატომ წახვედით? იქნებ „ივერია“ აღარ იყო ისეთი საინტერესო?

თ. თათარაშვილი – არა, არა. „ივერია“ დღემდე  საინტერესოა ყველასთვის. ეს კოლექტივი   ყველას უყვარს. უბრალოდ, იურმალის კონკურსის შემდეგ სოლო კარიერის დაწყება გადავწყვიტე.

ე.ბაბალაშვილი – იურმალაში როგორ მოხვდით? თქვენ ხომ მაშინ უკვე „ივერიაში“ მღეროდით?

თ. თათარაშვილი – კი, მე და სოსო პავლიაშვილი მაშინ „ივერიაში“ ვიყავით. ის მოხვდა იურმალაში როგორც „ივერიის“ სოლისტი, მე კი ამ კონკურსზე საქართველოს კომკავშირის ცეკას რეკომენდაციით მოვხდი. აი ასე მოვხდი იმ კონკურსზე. სოსომ მაშინ გრან-პრი აიღო, მე კი ლაურეატი გავხდი. ეს იყო 1989 წელი. ჩვენი კონკურსი ბოლო იყო, რომელიც ტარდებოდა სახელწოდებით „საესტრადო სიმღერების ახალგაზრდა შემსრულებელთა კონკურსი იურმალაში“. შემდეგ მას „ახალი ტალღა“ დაარქვეს. კონკურსის მერე საზღვარგარეთ ბევრი კონცერტი გვქონდა.

ე.ბაბალაშვილი – ეს იმიტომ, რომ უკვე ცნობილები გახდით?

თ. თათარაშვილი – მხოლოდ მე და სოსო კი არ ვიყავით. ჩვენთან ერთად იყვნენ შემსრულებლები, რომლებმაც იმ კონკურსზე პირველი ხუთი ადგილი დაიკავეს. ასევე, ჩვენთან ერთად ამ გასტროლებზე დადიოდნენ ირინა პონაროვსკაია და მაქსიმ დუნაევსკი. ჩვენზე მაშინ ფილმიც კი გადაიღეს.

ე.ბაბალაშვილი – სცენის გარეშე შეძლებთ ცხოვრებას?

თ. თათარაშვილი – ვფიქრობ, რომ ვერ შევძლებ. ყოველ შემთხვევაში, ჯერჯერობით, მერე კი როგორ იქნება, არ ვიცი.

ე.ბაბალაშვილი – რა არის თქვენთვის სცენა?

თ. თათარაშვილი – სცენა - ჩემი ცხოვრებაა. მეგობრებთან ერთად რესტორანში ყოფნის დროს თუ დავინახე, რომ ვიღაცა მღერის, მეც მიჩნდება სურვილი ავიდე სცენაზე და ვიმღერო. ყოველთვის ასე ხდება, ასე რომ სცენის გარეშე, ალბათ, ვერ ვიცხოვრებ.

ე.ბაბალაშვილი – როდესაც გადიხართ სცენაზე და დარბაზში შუქს აქრობენ, იქ მსხდომ მაყურებელს ხომ ვერ ხედავთ? როგორ გრძნობთ დარბაზს?

თ. თათარაშვილი – როდესაც ვმღერი, ვერაფერს ვამჩნევ. ზოგჯერ ხდება, რომ ვიღაცა მეუბნება: „ვერ დამინახე? პირველ რიგში ვიჯექი და ხელს გიქნევდი“ და ა.შ., მაგრამ მე არაფერი მახსოვს.

ე.ბაბალაშვილი – სიმღერას როგორ არჩევთ?

თ. თათარაშვილი – ვთქვათ, მირეკავს კომპოზიტორი და მთხოვს შეხვედრას, რათა ახალი სიმღერა მომასმენინოს. ის იწყებს დაკვრას და თან მღერის. შეიძლება ამ მომენტში სხვასთან საუბრით ვიყო დაკავებული, მაგრამ თუ ტანში ჟრუანტელმა გამიარა, მაშინ ვიცი, რომ ეს ჩემი სიმღერაა. თუ ასეთი რამ არ ხდება, ამ სიმღერის შესრულებაზე უარს ვამბობ. ძალიან იშვიათად ხდებოდა, რომ მივედი ახალი სიმღერის მოსასმენად, ის კი ჩემი არ აღმოჩნდა. კომპოზიტორები სპეციალურად ჩემთვის წერენ სიმღერებს. სულ ახლახანს ახალგაზრდა კომპოზიტორმა დამიწერა სიმღერა. ბრწყინვალე სიმღერაა! ამ დღეებში უნდა ჩავწერო. ეს ახალგაზრდა ავტორი ჯერ კიდევ არ არის ისეთი ცნობილი საქართველოში, მაგრამ  ისეთ კარგ სიმღერებს წერს, რომ მგონი მალე ძალიან ცნობილი გახდება.

ე.ბაბალაშვილი – ჯერ არ ვიტყვით რა სიმღერაზეა საუბარი?

თ. თათარაშვილი – ახალ წლამდე უნდა ჩავწერო. სიმღერა ქართულ ენაზეა და რაც მთავარია, ტექსტიც მას ეკუთვნის. ის ქალბატონი იმდენად ნიჭიერია, რომ სიმღერის მოსმენის შემდეგ ვკითხე, ჩემზე ხომ არის დაწერილი? სიმღერა თითქოს სწორედ ჩემს ცხოვრებაზეა.

ე.ბაბალაშვილი – ასაკს თუ აქვს მნიშვნელობა შემოქმედი ადამიანისთვის?

თ. თათარაშვილი – ვფიქრობ, რომ არა. არ მინდა ახლა ჩამოვთვალო გვარები. ღმერთმა ქნას, რომ მეც შევძლო სიმღერა იმ მომღერალივით, ვინც ასაკშია, მაგრამ მაინც მღერის.

ე.ბაბალაშვილი – მომღერალს ხმის გარდა რა თვისებები უნდა გააჩნდეს?

თ. თათარაშვილი – ის უნდა გრძნობდეს პუბლიკას. როდესაც მაქვს კონცერტი პატარა კლუბებში, ხშირად გამოვდივარ სცენაზე და ვთხოვ პუბლიკას, რომ თავად მითხრან, რომელი სიმღერის მოსმენა სურთ.

ე.ბაბალაშვილი – ესე იგი, პროგრამას თქვენი მსმენელი ადგენს?

თ. თათარაშვილი – კი. მე ხომ არ ვიცი, რომელი სიმღერის მოსმენა სურთ. ერთმნიშვნელოვანია, რომ კონცერტში აუცილებლად ვიმღერებ სიმღერას «Радовать» და «Очарована, околдована». დანარჩენ სიმღერებს უკვე მაყურებელი მკარნახობს.

ე.ბაბალაშვილი – ყოველთვის გსიამოვნებთ «Очарована»-ს შესრულება?

თ. თათარაშვილი – რა თქმა უნდა!

ე.ბაბალაშვილი – ისე არ ხდება, რომ ის უკვე მოგბეზრდათ?

თ. თათარაშვილი – არა, თუმცა ამ სიმღერებს უკვე 30 წელია ვასრულებ.

ე.ბაბალაშვილი – თუ არის თქვენს რეპერტუარში სიმღერა, რომელიც ვინმეს ეძღვნება?

თ. თათარაშვილი – კი. მაქვს სიმღერა „გიტარა“, რომელიც ნატო გელაშვილმა დაწერა და ის გოგი დოლიძეს ეძღვნება. მაქვს ჯემალ სეფიაშვილის სიმღერები, რომელიც ეძღვნება ლელა სიხარულიძეს, ლევან აბაშიძეს.

ე.ბაბალაშვილი – ასეთი სიმღერის შესრულებისას, თვალწინ წარმოგიდგებათ ის ადამიანი, თუ ეს არის ჩვეულებრივი სიმღერა, რომელიც უბრალოდ უნდა იმღეროთ?

თ. თათარაშვილი – თუ იმ ადამიანს არ იცნობდი, მისდამი მიძღვნილი სიმღერა არ უნდა იმღერო. ცოტა ხნის წინ იყო კონცერტი (არ დავაკონკრეტებ, სად და როგორ ჩატარდა), რომელიც ყველასათვის საყვარელ ადამიანს ეძღვნებოდა. პროგრამაში მონაწილეობდნენ მომღერლები, რომლებსაც ეს ადამიანი ცოცხლად არც უნახვთ. მე და მაია ჯაბუა ვიცინოდით. რატომ დაუძახეს ამ კონცერტში მონაწილეობის მისაღებად მომღერლებს, რომლებსაც ის ადამიანი არც უნახავთ. ისეთი ადამიანები კი, ვისაც მასთან ურთიერთობა ჰქონდათ, ვინც მასთან მეგობრობდა - თამრიკო ჭოხონელიძე, მაია ჯაბუა, მერაბ სეფაშვილი - არ მიიწვიეს.

ე.ბაბალაშვილი – თუ ყოფილა ისეთი კონცერტები, რომელთა დასრულების შემდეგ სცენიდან საკუთარი თავით უკმაყოფილო გასულხართ.

თ. თათარაშვილი – კი. ბოლომდე კმაყოფილი არასდროს ვყოფილვარ. ამასთან დაკავშირებით, მახსენდება დედაჩემი. კონცერტის შემდეგ ის ყოველთვის მიდიოდა მერაბთან და საქებარ სიტყვებს ეუბნებოდა, მე კი არასდროს მაქებდა. იურმალაში, პირველი ტურის შემდეგ, მე-12 ადგილზე ვიყავი იმ 5000 ადამიანს შორის, ვისაც ამ კონკურსში მონაწილეობა სურდა. როდესაც სასტუმროში დავბრუნდი, დედამ დამირეკა და მითხრა, რომ ამეღო ბილეთი და სახლში დავბრუნებულიყავი. ისეთ შოკში ვიყავი, რომ მეორე ტურში შვიდი ადგილით წინ წავიწიე.

ე.ბაბალაშვილი – ის თქვენთვის ერთგვარი კატალიზატორი იყო?

თ. თათარაშვილი – ალბათ... ყოველთვის მწყინდა, როდესაც მე კი არა, არამედ მერაბ სეფაშვილს აქებდა.

ე.ბაბალაშვილი – იქნებ ამით თქვენთვის სტიმულის მოცემას ცდილობდა?

თ. თათარაშვილი – კი, ბევრი ადამიანი მეუბნებოდა, რომ ამას სპეციალურად აკეთებდა, მაგრამ მე ძალიან მინდა, რომ შემაქოს.

ე.ბაბალაშვილი – თუ გყავთ ისეთი თაყვანისმცემელი, რომელიც მხოლოდ კომპლიმენტებს გეუბნებათ?

თ. თათარაშვილი – ლიზა ბაგრატიონი.

ე.ბაბალაშვილი – შენიშვნებზე როგორი რეაქცია გაქვთ?

თ. თათარაშვილი – არავის მოსწონს, როდესაც შენიშვნას აძლევენ.

ე.ბაბალაშვილი – და თუ რაღაცა შეგეშალათ?

თ. თათარაშვილი – არა. მე ვითვალისწინებ შენიშვნებს, მაგალითად, სტუდიაში ჩაწერის დროს ყოველთვის ვეუბნები ხმის რეჟისორს, რომ გამაჩეროს, თუ რამე არ მოეწონება. იმ შემთხვეაში, თუ ის მეტყვის, რომ სხვანაირად უნდა ვიმღერო ან რაღაცა გადავაკეთო, ამას აბსოლუტურად ნორმალურად მივიღებ. მე მყავს მეგობარი რუსიკო ბახტაძე, რომელიც ვოკალის ცნობილი პედაგოგია. მასთან ბევრი ჩვენი ცნობილი მომღერალი მეცადინეობდა. რამდენჯერმე ვთხოვე, რომ ჩემთვისაც ჩაეტარებინა რამდენიმე გაკვეთილი. ის სიცილს იწყებდა და მეუბნებოდა: „სად ვთქვა მერე, რომ სიმღერას გასწავლი? შენ - მომღერალი ხარ“. მე მინდოდა, მაგალითად, მესწავლა სწორი სუნთქვა. ხშირად ვიწვევ მას სტუდიაში, როდესაც სიმღერას ვწერ, რადგან ვიცი, რომ ის ზუსტად მეტყვის რა და როგორ უნდა გავაკეთო.

ე.ბაბალაშვილი – რომანსების შესრულება სად არის თქვენთვის უფრო ადვილი: საქართველოში თუ რუსეთში?

თ. თათარაშვილი – რუსული რომანსების შესრულება, რა თქმა უნდა, რუსეთში უფრო ადვილია, რადგან იქ აბსოლუტურად სხვანაირი მიღებაა და ყოველთვის ამბობენ, რომ რუსები ვერასდროს იმღერებენ რუსულ რომანსს ისე, როგორც ქართველები.

ე.ბაბალაშვილი – რა ფენომენია ასეთი, რომ ქართველები რუსულ რომანსებს უკეთესად მღერიან?

თ. თათარაშვილი – არ ვიცი.

ე.ბაბალაშვილი – რატომ ხდება, რომ შენ ხარ ადამიანი, რომელიც  საქართველოში დაიბადა და ქართულ სასიმღერო ტრადიციებზეა გაზრდგილი, და უცებ, რუსული რომანსი შენი სავიზიტო ბარათი ხდება?

თ. თათარაშვილი – ამაზე ვერ გიპასუხებთ. ჩვენ გვყავს რუსული რომანსების ისეთი უბადლო  შემსრულებელი, როგორიცაა ქალბატონი ნანი ბრეგვაძე. ეხლა რუსულ რომანსებს შესანიშნავად ასრულებს მაია ჯაბუა.

ე.ბაბალაშვილი – დასანანია, რომ ჩვენს ნიჭიერ შემსრულებლებს მსოფლიოში არ იცნობენ. ჩვენთან ხომ პატარა აუდიტორიაა.

თ. თათარაშვილი – რა თქმა უნდა. როდესაც გასტროლებზე ვარ, ჩემს კონცერტებზე მოდიან ქართველები და რუსები. მაგალითად, თუ ამერიკაში ცხოვრობთ, შეგიძლიათ თქვენს ამერიკელ მეზობელს უბრალოდ შესთავაზოთ: „ხომ არ გინდა მოისმინო, როგორ მღერიან ჩემი თანამემამულეები?“. შეგიძლიათ ის დაპატიჟოთ და მაშინ ის წამოვა კონცერტზე, ისე კი, რომ ამერიკელმა თავად იყიდოს ბილეთი და მოვიდეს კონცერტზე - ასეთი რამ არ ხდება. ერთადერთი, შეიძლება სუხიშვილების კონცერტზე წავიდნენ.

ე.ბაბალაშვილი – ქართული და რუსული სიმღერების გარდა კიდევ რა ენაზე მღერით?

თ. თათარაშვილი – მხოლოდ ქართულს და რუსულს. ერთხელ, ბარსელონაში, ნუკრი კაპანაძესთან ერთად ესპანურ ენაზე ვიმღერე, მაგრამ ეს ჩემი არ იყო. ის, ვინც კონცერტის ჩასატარებლად მიწვევს, იცის, რომ მხოლოდ ქართულ და რუსულ სიმღერებს ვასრულებ, ასე რომ ინგლისურენოვანი სიმღერის შესასრულებლად არავინ დამიძახებს, და საერთოდ, ძალიან მაღიზიანებს, როდესაც ქართველები ინგლისურად მღერიან.

ე.ბაბალაშვილი – ახლა ეს ძალიან მიღებულია.

თ. თათარაშვილი – არცერთი ინგლისელი ან ამერიკელი ქართულად არ იმღერებს.

ე.ბაბალაშვილი – თუ ასეთი ადამიანი მოიძებნა, ის ცამდე აგვყავს.

თ. თათარაშვილი – კი, მაგრამ მან შეიძლება ერთი სიმღერა იმღეროს, აქ კი მომღერლები რატომღაც ინგლისურ სიმღერებზე გადავიდნენ.

ე.ბაბალაშვილი – თავად თუ წერთ სიმღერებს?

თ. თათარაშვილი – არა, არასდროს მიცდია.

ე.ბაბალაშვილი – ამის მოთხოვნილება არ გაგაჩნდათ?

თ. თათარაშვილი – ყველა თავის საქმით უნდა იყოს დაკავებული. მე არ შემეძლო სიმღერების წერა. სხვები წერდნენ, მე კი ვმღეროდი.

ე.ბაბალაშვილი – კიდევ რომელი სიმღერის შესრულება გსურთ? შესაძლოა, ეს იყოს მიძღვნილი ვინმესადმი, ან უბრალოდ, სიმღერა სიყვარულზე?

თ. თათარაშვილი – ძალიან მინდა რაც შეიძლება მალე ჩავწერო ის სიმღერა, რომელზეც გადაცემის დასაწყისში გესაუბრეთ, რადგან ვიცი, რომ ის ხიტი გახდება.

ე.ბაბალაშვილი – თქვენზე გავიგე, რომ ისვენებდით იახტაზე წითელ ზღვაზე და რაღაც გმირობაც ჩაიდინეთ. გვიამბეთ ამაზე.

თ. თათარაშვილი – როდესაც რუსეთში ვცხოვრობდი, წელიწადში ორჯერ მეგობრებთან ერთად დავდიოდით სხვადასხვა ქვეყნებში დაივინგზე. ჩვენ ვცხოვრობდით იახტაზე და ოთხჯერ დღეში ზღვაში ვეშვებოდით. სუდანში, 40 მეტრის სიღრმეზე მე და ჩემმა მეგობარმა ზღვის ფსკერზე ქართული დროშა დავდგით. ეს ფოტო შემდეგ ფეისბუქში ავტვირთე. იმ პერიოდში სამშობლოს მოღალატეთ გამომაცხადეს, რადგან რუსეთის მოქალაქეობა ავიღე და საპასუხოდ გადავწყვიტე, რომ სოციალურ ქსელში ეს ფოტო დამედო.

ე.ბაბალაშვილი – სპორტის რომელიმე სახეობით თუ ყოფილხართ დაკავებული?

თ. თათარაშვილი – კი, ცხენოსნობაზე დავდიოდი, თანაც ჩვენს ახლანდელ პრემიერ-მინისტრთან ერთად.

ე.ბაბალაშვილი – აი ხედავთ, კიდევ ერთი წახნაგი აღმოვაჩინეთ! ეს იყო გადაცემა „წახნაგები“ ევა ბაბალაშვილთან ერთად და ჩვენი სტუმარი იყო თემურ თათარაშვილი.

 

 

 



  • Crew 7 feat. Geeno Fabulous

    Billie Jean Guess Who Remix
  • Timomatic

    Timomatic
  • The Weeknd Feat. Daft Punk

    I Feel It Coming Cosmic Dawn Remix